Trawniki nie są ekologiczne. Pisałam o tym tutaj. Pochłaniają największą część czasu poświęcanego na prace ogrodnicze, największą ilość pieniędzy, jakie wydajemy począwszy od walca, kosiarki, przez aerator, wertykulator, hektolitry wody, kilogramy nawozów i środków chwastobójczych.

Kosimy, grabimy, podlewamy, dosiewamy, usuwamy mech, stokrotki i inne. Przeciętnie na trawnik o powierzchni 500 m2 trzeba poświęcić ok. 100 godzin rocznie, czyli przynajmniej 2 godziny w ciągu każdego weekendu, czy nie lepiej pójść w tym czasie na masaż? Wiem, że to pytanie poniżej pasa, ale zrobiłam to celowo, aby pobudzić do zastanowienia. Czy nie lepiej zamiast łazić za kosiarką, wziąć sekator i poprzycinać zwiędłe kwiaty róży? Takie przycinanie zajmie około 5-10 minut, więc można w tym czasie przyciąć 12 krzewów róż. A czy róże nie dają nam głębszych wzruszeń niż trawnik? Trawnik wcale nie wzrusza, raczej drażni, denerwuje, a czasem przyprawia o łzy, zwłaszcza gdy łysieje w cienistych miejscach. O! Tak jak tutaj. Od pojawienia się liści na wiosnę do jesieni, w tym miejscu moja trawka jest zacieniona, cieniem, który można określić jako średni cień – nie ma bezpośredniego słońca.I wygląda jak wygląda – nic na to nie poradzisz.

Trawniczek pentliczek – gdzie wypadnie tam bęc! Dzisiaj wypadło na wysmutniały przez ostatnie 2 lata kawałek ogrodu, który był pierwszym zagospodarowanym 4 lata temu. Po zroszeniu potem i krwią reszty ogrodu w kolejności, z którą męska logika się nie upora, wróciłam do początku po 4 latach.

Ulubiony zakątek latem – pierwszy dający poczucie całkowitej prywatności – zasłania od wszelkich okien w 100%. W kontekście rozwoju reszty ogrodu i pogłębiającemu się zacienieniu, musiałam trochę go uzdatnić. Na przykład wrzosy, które miały słoneczko 4 lata temu, w ubiegłym roku miały go niewiele. Zastąpiłam je hortensją drzewiastą Annabelle, rdestem wężowym tworzącym fantastyczne poduchy i bodziszkami – niekłopotliwymi, a kwitnącymi całe lato niezawodnie.

Patrząc na zdjęcie powyżej i poniżej to rabata, którą opisuję jest za mną, a to co widać na zdjęciu, to brabant posadzony na cięty żywopłot. Nie rośnie tak szybko jak mógłby z 2 powodów. Ziemia w tym miejscu jest bardzo gliniasta, a ja przed posadzeniem nie uzdatniłam jej wystarczająco. Drugi powód to przycinanie, aby się zagęścił od dołu. Nie sztuka mieć gęsty żywopłot na wysokości 2 metrów. Mamy po 1,60 – 1,80 cm wzrostu, tak? Czasem chcemy się położyć w tzw. parterze i co mają nas tak oglądać, bo chcieliśmy, aby żywopłot urósł szybko, a “przycinać go będziemy jak już urośnie”. No i urósł, tyle, że wtedy będzie taki “letko przezroczysty” w dolnych partiach. Jak widać na zdjęciu mój jest dosyć gęsty, choć nie urósł jeszcze wystarczająco.

Kawałek dalej, w miejscu gdzie ziemia została poprawiona, jest o 50 cm wyższy! chociaż przycinany identycznie.

Trawnik jest poprzecinany cienkimi liniami. Tak właśnie wydzieram mu kawałek po kawałku zastępując piękniejszymi roślinami, które wymagają mniej pracy.

3 razy! próbowałam zrobić linię prostą – 2 razy jakoś tak zjeżdżałam do żywopłotu. Dopiero po wymierzeniu identycznej odległości na końcu linii jak na początku, udało się.