W ostatni weekend byłam w Borach Tucholskich i odwiedziłam p. Józefa Chełmowskiego mieszkającego w miejscowości Brusy-Jaglie. Obrazy, rzeźby i ich przesłanie – zjawisko trudne do zakwalifikowania. Mówią, że jest jednym z ostatnich wspaniałych artystów, czerpiących z bogatej kultury Pomorza. Jego twórczość wymyka się wszelkim kanonom, a przez to jego ogród jest najbardziej oryginalnym ogrodem jaki widziałam. Gdy byłam małą dziewczynką i na lekcjach polskiego wyobrażałam sobie ruczaje i uroczyska, o których pisali poeci, sądziłam że wyglądają właśnie tak. Ogród wiejski – ogród bajkowy – ogród z marzeń w czystej postaci.

Zatopiony w gąszczu zieleni, ogród p. Józefa Chełmowskiego jest magiczny pierwotną siłą natury. Rzeźby, niezwykłe ule… to miejsce poza regułami, poza czasem i jakby na innej planecie. Czas się tu zatrzymał, choć odczuwa się jego istnienie. I czas, i świat choć z dystansu, dosięgają i tego miejsca przez komentarze jakimi obrazy czy rzeźby są opatrywane. Komentarze zaskakujące, w wielu językach. Wszystko jest tu wymieszane: fakty, opowieści ludzkie, okres przed wojną i po niej, a jednak stanowi całość. Trwanie tego miejsca latami, bo od urodzenia się autora (1934) do dzisiaj, daje poczucie siły i wyjęcia poza zmieniający się świat, który znamy.

Ogród jest niezwykły i ma własny magiczny charakter przez to, że ozdabiają go niezwykłe przedmioty, a nie spod sztancy sklepowej. Uruchomienie wyobraźni daje niezwykły efekt. W sumie dużo tu wszędzie pnączy: bluszcze, wiciokrzewy i pnące róże…..

Łamanie konwenansu i wykorzystanie dachu na ekspozycję jest równie zaskakujące….. Czy widzicie te samolociki na dachu? albo ’skrzypka”?

…Ta płaskorzeźba nad wiciokrzewem po prawej to Dedal i Ikar….

… zwykłe pelargonie, na niezwykłym kwietniku wyglądają zupełnie inaczej…..

Prac w domu jest tak dużo, że wiszą również na suficie….
W tej księdze-kronice ‘zapisywane’ farbami na płótnie są bieżące lokalne wydarzenia.

Czyny godne i niegodne na Bożym Komputerze.

… a tu wejście do ogrodu i sadu ….

….. po lewej stronie wejścia…
… po otworzeniu furtki zatrzymuje nas w miejscu widok mieszkańców ogrodu….. a właściwie domów mieszkańców, bo w ogrodzie stoi kilkadziesiąt uli, chociaż to właściwie one robią wrażenie właściwych i prawowitych mieszkańców ogrodu. Demony wykrzeźbione z drewnianych kłód, też tutaj mieszkają.

…. niektórzy chowają się w pnączach….

… inni stoją jak armia ………


Głębia treści i prostota formy stanowią mieszankę oszałamiającą. Po przemyśleniu, widać jak na dłoni pustkę otaczającej nas komercji. Chociaż, pewnie każdy inaczej odbierze i zinterpretuje to inaczej.

Jeżeli podobał Ci się ten artykuł, to może zapiszesz się na listę mailingową poniżej, aby nie ominął Cię nowy wpis? Obiecuję uszanować Twoją prywatność. Twój adres mailowy pozostanie jedynie do mojej wiadomości i w każdej chwili możesz go z listy usunąć. Moją politykę prywatności przeczytasz tutaj.