W przeciwieństwie do popularnego przekonania papryka (Capsicum) jest byliną i może owocować kilka lat, o ile będzie miała zimą właściwe warunki
do przetrwania.

Kluczem do sukcesu w przezimowaniu papryki jest kontrola wzrostu, zapewnienie okresu spoczynku, ograniczenie do minimum podlewania oraz usuwanie kwiatów od września.

Jak przezimować paprykę dowiesz się czytając dalej ten artykuł.

Są osoby, które zimowały paprykę do 8 lat, ale warto wiedzieć, że najbardziej produkcyjna jest w pierwszych latach. Przezimowane rośliny papryki, mają szybszy start na wiosnę, a więc
otrzymasz więcej papryki z tej samej ilości roślin. Uprzedzam, że ten proces może być frustrujący i nie każdemu uda się to osiągnąć. W tym arktykule podzielę się swoimi doświadczeniami w tym zakresie, abyś mógł popełnić jak najmniej błędów.

Poza tym jeśli postanowisz też spróbować, luty czyli teraz właśnie to najlepszy czas na skiełkowanie nasion papryki.

Z moich trzech roślin, które w kwietniu ubiegłego roku miały ok 15 cm, a latem posadzone w doniczkach dały mi dużo piekielnie ostrych i pięknych papryczek, dzisiaj w dobrej kondycji są dwie (jedna z nich na zdjęciu). Mają malutkie zielone listki i tylko czekają na lepszy moment. Podlewam je odrobinę 1 raz na 2-4 tygodnie. Stoją w jasnej piwnicy w temperaturze ok. 13 C. Trzecia, którą w ramach doświadczeń zabrałam jesienią do domu, niestety nie wytrzymała nawet do grudnia. Tyle mojego raportu, ale po kolei.

Warto spróbować przezimować zwłaszcza takie gatunki papryki, które potrzebują dłuższego okresu wzrostu (120+), aby rzeczywiście pokazać co potrafią np. papryka habanero (najbardziej pikantna). Nasze lato jest dla niej zbyt krótkie, aby w pełni pokazała swoje możliwości. Zwykle w 2 roku plonowanie jest dużo bogatsze niż w pierwszym. Kluczem do sukcesu w przezimowaniu papryki jest kontrola wzrostu, zapewnienie okresu spoczynku oraz ograniczenie do minimum podlewania. Przed wniesieniem w październiku roślin do chłodnego pomieszczenia, należy roślinę maksymalnie przyciąć. Nawet do 10 cm wysokości oraz usunąć wszystkie liście, które pozostawione, mogą spowodować rozwój różnych chorób grzybowych. Tak przygotowane do okresu spoczynku rośliny, przetrzymuj w pomieszczeniu, w temperaturze około 10C. U mnie jest ok. 13C i rośliny miewają się dobrze.

Najlepiej zimują gatunki z rodzajów Annuum, Chinense, Pubescens i Frutescens. A spośród nich Pubescens najlepiej – ich naturalnym środowiskiem są chłodne stoki Andów, dzięki czemu lepiej też znosi nasz umiarkowany klimat.Gatunek Eximium jako blisko spokrewniony z Pubescens oraz Chacoense i Pratermissum zimują również dobrze. Usuwanie dojrzałych owoców z rośliny. Zaobserwowałam, że przetrzymywanie na roślinie dojrzałych papryczek powoduje jej rozleniwienie. Papryka uznaje, że w tym sezonie już się napracowała wystarczająco. Rozleniwione papryki, którym nie oberwałam od razu owoców, dały mi w ubiegłym roku tylko po 2-3 papryczki, podczas gdy te, z których zrywałam od razu, kwitły na okrągło i w sumie miałam ok.
18 papryczek z jednej roślinki.Usuwanie od razu dojrzałych owoców papryki daje sygnał roślinie, że jeszcze nie wystarczy i koniecznie trzeba dalej produkowac nasiona, więc będzie kwitła i zawiązywała nowe papryczki. Po każdym zbiorze, należy rośliny nakarmić, dając im jeść dobrego nawozu. Gdy roślina zaczyna zawiązywać nowe owoce od początku września, szansa na to, aby dojrzały jest niewielka, więc lepiej je usuwać, co zwiększy szanse rośliny na przezimowanie.

Jak to robisz będzie miało ogromne znaczenie dla sukcesu lub niepowodzenia w przezimowaniu papryki. Tak ogólnie, papryka nie lubi mieć mokrych nóg, a zimą szczególnie. Wystarczy podlewanie odrobiną wody co drugi tydzień.Ja swoje podlewam raz na 4-3 tygodnie. I jakoś mają się dobrze, chociaż również daję ziemi całkowicie przeschnąć pomiędzy podlewaniami. Myślę, że wiele nieporozumień w uznawaniu papryki za roślinę roczną, wynika z nazwy łacińskiej najpopularniejszego gatunku Annum, co sugeruje jednoroczność. Jest to po prostu błąd nazewnictwa, podobnie jak cały rodzaj papryki nazwany Chinense, gdyż początkowo naukowcy sądzili, że pochodzi z Chin, co też okazało się nieprawdą, ale nazwy zostały.